Verbinden, een sleutelwoord in theaterland tegenwoordig. Maar verbinden, wat is dat dan? Is dat bijvoorbeeld het om niet organiseren van concerten hier voor de deur samen met de buurman om een beter gevoel in de buurt te creƫren? Wat ik doe. Met als prettige bijkomstigheid een groeiende cohesie in de buurt? En dat iedereen je gelijk kent? En de artiest in interesse komt bij een platenlabel?
Of is verbinden goede samenwerkingen aangaan tussen partijen, en dat op langdurige basis. Tegen voor alle partijen aantrekkelijke voorwaarden? Financieel, en kansgevend. Of is dat het inzetten van kennis om omwonenden van een theater redelijk unieke avonden te geven, compleet verzorgd in hun huiskamer, zodat vrienden en bekenden een goed gevoel krijgen bij de omwonende, en het theater?
Of zijn dit allemaal facetten die verbinden met zich meebrengt?
Ik ben de afgelopen week met alle vormen in aanraking gekomen en ik denk dat het inderdaad allemaal met verbinding te maken heeft. Echter, het moet mij van het hart dat er desondanks veel wantrouwen heerst in onze branche en dat dientengevolge verbinden met enig wantrouwen kan worden bekeken. Want verbinden heeft ook te maken met verdienen. In geld dan wel. Meer dan vroeger, omdat subsidies opdrogen. En de ene partij dan meer verdient dan de andere partij, soms in extreem scheve verhoudingen.
Dus: hoe kan ik verbinden, om zo meer te verdienen, zonder de verbinding met mijn bezoeker weer kwijt te raken. En de verbinding tussen de samenwerkende partners. Heel relevant in theaterland deze dagen.
Dat vraagt om goede partners, en volgens mij zijn die er niet eenvoudig te vinden. We leven tenslotte in entertainmentland, daar waar iedereen een eigen koers heeft en korte termijn belangrijker lijkt dan lange termijn. Vertel mij wat.